سلام وخسته نباشید!
همکاران گرامی! وقتی در فضای کنونی نفس می کشم، با وجود ورود هوای آلوده ی تهران به ریه هایم که کسی فکری برایش نمی کند، کسی نمی داند که بسیاری از امراض و سکته ها از همین هواست، کسی فکر نمی کند که پیشگیری بهتر از درمان و کم هزینه تر (هم از نظر اقتصادی و هم از نظر غیر اقتصادی )است،و هزاران میلیارد از پول مردم را که با کلاه مدیریت شخصی یارانه از آنها می گیرند را به جیب خودشان واریز می کنند، خوشحال میشوم که چنین انسانهایی هنوز نسلشان باقی است.
افرادی که به منافع خود نمی اندیشند. افرادی که تمام کمبودها را با مایه گذاشتن از خودشان جبران می کنند. کسانی که چون مدادی ذره ذره کوتاه تر می شوند ویا چون خودکاری از درون خالی می شوند وبه یکباره می ریزند و تمام می شوند، اما سطرهای سلامتی هم نوعانششان را مینویسند.
کسانی که هنوز خون عدالت خواهی در رگهایشان جریان دارد وبا وجود درک تمام قد بی عدالتیهاییی که در حقشان می شود، از مردم مایه نمی گذارند.
می ترسم این دوستان فردا با احداث مسجد و مدرسه با در صدی از پولهای ما که یا دستمزد ما بوده یا یارانه مان، در صدد خرید رحمت خدا باشند وما دستمان خالی بماند.
افتخار میکنم به جامه ای که می پوشم،افتخار میکنم با کسانی همکارم که با وجود اهمیت شغلشان و نوع کالای خدمتشان، خودشان را برتر از دیگر مشاغل و تافته ی جدا بافته نمی دانند. افتخار میکنم که همکارانم از مقایسه با مهماندار و کارگر و کارمند شرمسار نمی شوند، چرا که باورشان این است:
ان اکرمکم عندالله اتقیکم همانا برترین شما نزد خدا با تقواترینتان است.
افتخار می کنم که همکارانم پول کار خودشان را می گیرند نه همکارانشان را، نه دیگران نه سال پایینیها نه.....
افتخار می کنم که همکارانم لابی بلد نیستند، 1690 لازم ندارند،پایش لازم ندارند، پاک و منزهند از هر جرمی ، با وجودیکه باتمام احساسشان بی عدالتی را ،با تک تک سلولهایشان،با تمام خانواده شان لمس می کنند.
ارزش کار عباس ابن علی وقتی است که با وجود تشنگی فراوان آب نمی خورد، وارزش کار همکاران من کمتر از آن نیست که با وجود چنین ظلمی به بیمار ستم نمی کنند .
((بانگ زد بر خود چه جای خوردن است امر مولای تو آب آوردن است....))
افتخار میکنم که باسیلی صورت سرخ می کنند و ماهیانه بیش از پانصد ساعت کار سنگین میکنند تا محتاج نامردان و نامردمان نباشند...
در کمال احتیاج از خلق استغنا خوش است....
حرف بسیار است و تک تک کردارهای چنین جمعیتی در خور ستایش...
واما بعد....
بعدی ندارد
ثابت قدم باشیم و تا حصول حقمان پایداری و پایمردی کنیم. راه مان راه مولایمان حسین ابن علی است. وچراغمان ولایتمداری...
هیچ روح آگاهی نمی پذیرد در یک تیم یک نفر سیصد برابر یکی دیگر بهره ببرد. این با روح تمام دین داری و بیدینی منافات دارد.
باور کنید آن شقشقیه خوابید در درونم...
از درون آتشم، شعله سر می کشم پیش شمشیر کی ،من سپر می کشم؟
زنده باشید
نظرات شما عزیزان:
احمدی 
ساعت17:19---5 آذر 1393
خداقوت به شما که حداقل پشت مارو گرم نگه میدارید٬ودرود به فرمانده گروه جناب شریفی مقدم٬ولعن به ابوسفیانهای این زمان٬بامید خدا و امام عصر (عج)٬عدالت مستقر خواهد شد
صوفیا رشیدی 
ساعت17:08---4 آذر 1393
در مقطع زمانی حاضر که با نادیده گرفتن حقوق جامعه بزرگ پرستاری روبرو هستیم از سازمان نظام پرستاری این انتظار میرود بطور صریح وقاطع موضع گیری نماید و نسبت به احقاق حق جامعه پرستاری واکنش نشان داده و موضع خود را اعلام نماید.
پرستار 
ساعت8:17---4 آذر 1393